برای تماشای لوگوهای ارسال شده و اطلاعات بیشتر اینجا کلیک کنید
گرافجو آشنايي مـقـالـه چطور تایپوگرافی تعیین کننده‌ی حال و هوای یک فیلم است

چطور تایپوگرافی تعیین کننده‌ی حال و هوای یک فیلم است

 

نوشته‌های میان فیلم و تایپوگرافی:
چطور تایپوگرافی تعیین کننده‌ی حال و هوای یک فیلم است
تالیف: کادنس وو (Cadence Wu)
ترجمه: رعنا رسول زاده
منبع: انجمن صنفی گرافیک
من در طی دو سال اخیر بیش از صد فیلم تماشا کرده‌ام، و بیشتر آنها از بهترین فیلم‌هایی محسوب می‌شوند که در طول زندگی دیده‌ام. خوب، بعضی از آنها در زمان جوانی من در سینما روی پرده رفته بودند.  پس از بازنگری فیلم‌‌ها از اواخر دهه‌ی ۶۰ به بعد، فیلم‌هایی زیادی دیدم که عنوان بندی آنها چه از نظر انتخاب کلمات و چه نوع تایپ فیس، با خوش فکری و به خوبی طراحی شده بود، بنابراین تصمیم گرفتم که بعضی از این فیلم‌ها را معرفی کنم ؛ فیلم‌هایی که من را به صندلی میخکوب کرده و دارای تایپوگرافی قابل توجهی در عنوان بندی یا در نوشته‌های میان فیلم (در فیلم‌های صامت) بوده‌اند.
یکی از چیزهایی که از دیدن این فیلم‌ها (و یادداشت برداری از تایپوگرافی‌های مورد استفاده در آنها) فهمیدم استفاده‌ از تایپوگرافی دوره‌ای است. این نوع تایپوگرافی بیشتر امری پیوسته و تکرار شوند در فیلم است. ولی برای شما به عنوان طراحان گرافیک که تایپ فیس‌های مختلف از جمله  وینتیج (Vintage) را بررسی و تحسین کرده و در کارهایتان به کاربرده‌اید، جالب خواهد بود اگر بدانید که کجا، چطور، و چه کسی چه تایپی را در دوران فیلم مشخصی به کار برده است. در اینجا چهار فیلم را مورد بررسی قرار می‌دهیم  که در آنها از تایپ‌فیس‌های جدابی استفاده شده است.


breakfast-at-tiffanys.jpg

صبحانه در تیفانی (۱۹۶۱)( Breakfast At Tiffany’s )
فونت به کار رفته در این فیلم همخوان با حال و هوای موضوع فیلم است- یه دختر جوان شهری – که به لحاظ اجتماعی دارای جایگاهی شده است و تلاش می‌کند تا مسیر زندگی‌اش را در میان زندگی شلوغ شهر پیدا کند. تایپ فیس فیلم "صبحانه در تیفانی"، یک دگرگونی جالب توجه از تایپ فیس بودونی (Bodoni) است. این تایپ فیس از قرن ۱۸ وجود داشته و توسط شخصی به نام جیام باتیسا بودونی (Giambattista Bodoni) طراحی شده است. همچنین جالب است بدانید که شرکت تیفانی Tiffany & Co.، از نوعی تایپ فیس بودونی تغییر یافته استفاده می‌کند، که احتمالا تایپ فیس فیلم هم از آن الهام گرفته باشد؛ تنها تفاوتش این است که شرکت تیفانی در برند خود از تلفیق حروف بزرگ و کوچک استفاده کرده‌است.


submarine-2010.jpg

زیر دریایی (۲۰۱۰) (Submarine)
در سال‌های اخیر یک سری از فیلم‌هایی به دستم می‌رسید که دوران کودکی تا بزرگسالی شخصیت داستان را دنبال می‌کرد، یکی از آنها فیلم "زیر دریایی" بود. زیردریایی، فیلم خوشایندی است از داستان کشمکش‌های پسرکی ۱۵ ساله که باید برای دو مسأله در زندگی: عشق و خانواده‌اش تصمیم بگیرد. با بررسی عنوان ورودی و عنوان سکانس‌ها، تایپ فیس مورد استفاده احتمالا نوعی از خانواده‌ی همیشه معروف فونت هلوتیکا است. فونت این فیلم، بدون زوائد و کاربردی است که با دیدی خردگرایانه و مدرنیستی طراحی شده است. نزدیک و شبیه به هلوتیکا است، فونتی که در سال ۱۹۵۷ ساخته شد و بیشتر برای صنعت تبلیغات به کار می‌رفت.
فونت این فیلم که ملهم از هلوتیکا است، توسط کمپانی انگلیسی جلوه‌های بصری ، به نام فرامستور (Framestore) طراحی شده است. استفاده از این فونت انعکاسی است از ابتکاری که سایرکارگردان‌ها در به کار گیری عناصر مدرن برای فیلم‌هایشان بستند. – همانطور که در فیلم فوتارا (Futara) ساخته‌ی اندرسون و استنلی کوبریک (Anderson and Stanley Kubrick) و فیلم ویندزور (Windsor) ساخته وودی آلن دیده می‌شود. فونت مورد استفاده همچنین می‌توانند ارجاعی باشد به تأثیرات طراحی و ریشه‌های کارگردان‌های اروپایی.


across-the-universe.jpg

سراسر جهان (۲۰۰۷) (Across The Universe)
فیلم "سراسر جهان" به نظر من بهترین فیلم موزیکال موجود است. این تنها فیلم موزیکالی است که تقریبا تمام آهنگ‌های مورد علاقه‌ی من از گروه بیتلز (Beatles) را دارد، به علاوه برخی دیگر از موسیقی دهه‌۷۰ که موجب سرخوشی من می‌شود. مهم‌تر از آن، عنوان فیلم است. تایپ فیسی دارد که به نظر می‌رسد حد وسطی باشد از دو فونت  Courier و Constructa. عنوان سکانس‌ها شبیه به تایپ فیس serif slab است که یادآور Courier است ولی نه خیلی مکانیکی به نظر می‌رسد، نه مونواسپیس است (monospaced، فونتی است که عرض تمام حروف آن یکسان است). (فونت Slab Serif، که با نام‌های دیگری چون mechanistic، square serif  یا Egyptian هم شناخته می‌شود، نوعی از تایپ کلفت و حجیم سریف است.) فونت این فیلم برخی از خواص Courier را کم دارد، تایپ فیسی که در فیلم استفاده شده هم دارای همان منحنی‌های نرم در حروف S و C می‌باشد  که در Constructa حضور ندارد. اگرچه Slab Serif فونتی بود که به وسعت مورد استفاده‌ی نویسندگان تایپ قرار گرفت، فونت Courier بود که به صورت فونت استانداردی در آمد و آن هم به دلیل طراحی مونو اسپیسش بود.


royal-tenenbaums.jpg

درخت نراد سلتنطی (۲۰۰۱) (The Royal Tenenbaums)
(درختی است همیشه سبز با برگان سوزنی که به خاطر بوی خوش و دیر خشک‌شدن برگ‌ها معمولاً به عنوان درخت کریسمس استفاده می‌شود.)

"نراد سلطنتی" فیلمی متفاوت است که من دوبار آن را دیده‌ام. فیلم پر است از شخصیت‌های عجیب و جالب، به علاوه اینکه همه‌ی آنها اعضای یک خانواده‌ی وحشتناک و در عین حال ناکارآمد هستند. از جنبه‌ی تایپوگرافیکی فیلم، فونت مورد استفاده در عنوان فیلم بیشتر شبیه فونت فوتورا (Futura) است که ضخیم شده باشد، بر اساس این که به طور کلی وس اندرسون (Wes Anderson)، کارگردان فیلم، از این فونت در همه‌ی عنوان‌بندی‌هایش البته با رنگ زرد استفاده می‌کند. (وودی آلن و استنلی کوبریک  هم همچنین جانبدار این خانواده فونت هستند، و چه کسی می‌تواند آنها را سرزنش کند؟ فوتورا به راستی فونتی زیباست). سیمای کلی فونت فوتورا را می‌توان در عنوان این فیلم دید، اگرچه در حرف O تفاوت‌های دارد. فونت فوتورا در سال ۱۹۲۷ توسط پاول رنر (Paul Renner) طراحی شد. به نحوی گسترده توسط شرکت‌های مختلف و حکومت مورد استفاده قرار گرفت. از جمله ایکآ  (IKEA) که تا سال ۲۰۱۰ در لوگو و تبلیغاتش از آن استفاده می‌کرد. همچنین در پلاکی که ناسا توسط آپولوی ۱۱ بر روی کره‌ی ماه قرار داد از فونت فوتورا استفاده شده است.

فیلم‌های امروزی از فیلم‌های سیاه و سفید و صامت سابق متفاوت هستند. اکنون در فیلم‌ها از بیشمار جلوه‌های ویژه، انیمیشن‌های فوق‌العاده، و گاهی از رنگ‌هایی تشنج زا استفاده می‌شود. ولی آیا با وجود تمام این تشکیلات به علاوه‌ی تکنولوژی‌های صدا برداری و ...، تایپوگرافی از اهمیت می‌افتد؟ ... خیر! امروزه فعالیت‌های زیادی در صنعت فیلم‌سازی شامل تایپوگرافی می‌شود- از فیلم‌های ترسناکی چون "حرامزاده‌های ننگین" (Inglorious Bustards) (۲۰۰۹) گرفته تا  سریال‌های تلویزیونی مثل مردان دیوانه (Mad Men)-.

inglourious-basterds.jpg

nick-and-norahs-infinite-playlist.jpg

mad-men.jpg

 

 
پنجره ای بسوی
گـزیـده مطـالـب