برای تماشای لوگوهای ارسال شده و اطلاعات بیشتر اینجا کلیک کنید
گرافجو آشنايي مـقـالـه جهان گرافیک – گرافیک جهانی

جهان گرافیک – گرافیک جهانی

 

 
ابراهيم حقيقي مي گويد: «گرافيك محمل بسيار مناسبي براي ارتباط با جهان است؛ ارتباطي تصويري، همانند عكاسي و سينما با اين تفاوت كه متكي به موسيقي و زبان و درام نيست. گاهي مواقع به واسطه ي گرافيك ارتباط بسيار سريع تر نيز حاصل مي شود (همچون نشانه ها كه يك

 

زبان تصويري گوياي بين المللي اند و براي همه هم آشنا. مثلا علايم رانندگي). گرافيك زبان ارتباطي بسيار جامع و داراي قابليت گسترش فراواني هم هست. اكنون همه جا پر از علايم

و نشانه هاي گرافيكي است: ايستگاه ها، فرودگاه ها، ورزشگاه ها و به تازگي رايانه ها. در سايت هاي اينترنتي به نشانه هاي گرافيكي بسياري بر ميخوريم كه همگي آشنايند. در واقع اكنون ما جهان را به واسطه ي يك الفباي تصويري جهاني مي شناسيم.» و ساعد مشكي: «به واسطه ي آثار گرافيك مي توان به نگرش، رفتارهاي اجتماعي، سنن، علايق و روحيات مردم جامعه به عنوان عوامل زنده ي فرهنگ و تمدن پي برد.»

جملات بالا شايد تا حدي گوياي ميزان اهميت هنر گرافيك در شكل گيري و پيشبرد گفت و گوي ما با جهان باشد. چنان كه

قباد شيوا هم در توضيح اين اهميت مي گويد: «طراحان گرافيك ميتوانند «هيروگليف» هاي عصر خود را به وجود آورند، چشم ها را به ضيافت فرهنگي در سطح بين المللي دعوت كنند و مروج تفهيم و تفاهم ميان مللي با تمدن هاي متفاوت باشند.» گرافيك به عنوان هنري بي نياز از گرفت و گيرهاي كار با زبان بومي و نيز با كمترين اتصال و ارتباط با فرهنگ سنتي برآمده از قوميت ها مي تواند از جمله ي بهترين مسيرها براي ارتباط با جهان هاي ديگر متفاوت در گوشه هاي مختلف اين دايره ي خاكي در دنياي مدرن معاصر باشد.

اما جهاني شدن اين زبان چگونه ممكن است؟ مشكي معتقد است: «از آنجا كه تصوير در نسبت با گفتار قابليت فهم در گستره ي افزون تري از انسان ها دارد گفت و گوي از اين طريق نيز مخاطبان بيشتري را در بر خواهد گرفت. گرافيك نمي تواند تفاهم ايجاد كند اما ميتواند به فهم بشر از تفاهم ياري رساند.» و مجيد عباسي در توضيح چگونگي برقراري اين ارتباط جهاني مي گويد: «طراح گرافيك علاوه بر آگاهي هاي لازم درباره ي حرفه ي خود، توانايي هاي فني و حرفه اي و دانش آكادميك، بايد كه تسلط كافي نسبت به مسايل اجتماع و فرهنگ جامعه داشته باشد. هنر گرافيك انعكاسي بسيار واضح و روشن از مسايل حاد اجتماع است. و بنابراين بايد از توانايي هاي طراحان گرافيك براي بيان و انتقال پيام گفت و گو ميان فرهنگ ها و تمدن ها استفاده نمود. هنر گرافيك خلاق به درستي مي تواند اين پيام گفت و گو را در شكل ها و قالب هاي حرفه اي خاص خود به جهانيان منتقل كند.»

در اين ميان نظر فرشيد مثقالي در مورد راهكار برقراري اين ارتباط فرهنگي جالب توجه است: «فرهنگ ما بايد به وسيله ي گرافيك بسته بندي و به جهان عرضه شود. اما اين حركت فردي نيست بلكه بايد شورايي تشكيل شود تا در اين مورد تصميم گيري كند. باقي افراد هم، همگي بايد تحت رهبري اين شوراي مركزي باشند. نظريه ها اگر شخصي باشند در جمع قابليت انسجام خود را از دست مي دهند.»

اما اين پرسش پيش مي آيد كه شيوه ي برخوردمان به عنوان يك سوي اين ارتباط جهاني چگونه بايد باشد؟ براي جهاني شدن خود را به آنها نزديك كنيم يا آنها را به خودمان؟ ابراهيم حقيقي پاسخ مي دهد: «ما از طريق گفت و گو مي توانيم فرهنگ را انتقال دهيم.

 

در نمايشگاه هاي جهاني با موضوع هايي مانند صلح، آلودگي محيط زيست، حمايت از كودكان و ... پوسترهايي عرضه شده اند با زباني جهاني و در عين حال با نشانه هاي خاص ملي. مثلا در غالب پوسترهاي هنرمندان ژاپني نمودهايي از فرهنگ ژاپن وجود دارد و اين مزيت آنهاست چرا كه تا ملي نباشيم نمي توانيم جهاني شويم.» و مجيد عباسي ادامه مي دهد: «طراح گرافيك در اين گفت و گوي بصري بايد علاوه بر شناخت زبان بين المللي تصوير، به هويت خويش نيز اهميت دهد تا اثري موفق و تاثيرگذار خلق كند از جايگاه صحيح فرهنگي و تاريخي خود و هم منطبق با شرايط روز.»  

 

منبع: فصلنامه طاووس، شماره هشتم

 


 

 
پنجره ای بسوی
گـزیـده مطـالـب